درمان کمر درد با تمرینات کششی

درمان کمر درد با تمرینات کششی
دوشنبه 20 فوریه 2017

مطالعات نشان می دهد که بیش از ۹۰ درصد مبتلایان به دیسک کمر با درمان غیر جراحی بهبودی می یابند. کشش ستون فقرات یکی از روشهایی است که در درمان دیسک کمر و رگ به رگ شدن کمر می تواند مفید باشد.

کشش یا تراکشن عبارت است از اعمال یک نیروی مکانیکی روی بدن یا تلاش برای جداسازی سطوح مفصلی و کشش بافت نرم اطراف مفصل و عصب سیاتیک . تبحر در انتخاب نحوه و زاویه کشش و میزان کشش اعمالی در نتیجه درمان موثر است.

نظارت دکتر فیزیوتراپ و یا همکاران کارشناس و کارشناس ارشد فیزیوتراپی بر انجام صحیح کشش و ورزشهای اصلاحی بسیار مهم است. باید توجه کرد که هیچ وسیله درمانی جایگزین هنر تیم توانبخشی شامل متخصص طب فیزیکی و توانبخشی، فیزیوتراپیست و… نخواهد شد.

انواع کشش کمر و گردن

انواع کشش را می توان به کشش دستی (Manual Traction) و کشش مکانیکی (Mechanical Traction) تقسیم نمود.

1- کشش دستی کمر و گردن

کشش می تواند بصورت دستی در ناحیه گردن اعمال شود .این نوع کشش معمولا توسط متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی قبل از اعمال درمان اصلاح زاویه ستون فقرات بکار می رود.

در کشش دستی اعمال نیروی کشش توسط تراپیست در جهت جدا سازی سطوح مفصلی است. این تکنیک را می توان در مورد ستون فقرات و دیگر مفاصل از جمله مفاصل محیطی بکار برد. در این نوع کشش میزان نیرو محدود به قدرت تراپیست است و اندازه گیری آن ممکن نیست.

2- کشش مکانیکال کمر و گردن

این نوع کشش توسط دستگاه و با نظر متخصص در زاویه مشخص و میزان مشخص که به دستگاه داده می شود اعمال می گردد. این نوع کشش بسته به زمان اعمال نیرو به انواع ثابت Static ، متناوب intermittent و متوازن Harmonic تقسیم می شود.

در این نوع کشش میزان کشش اعمالی قابل انتخاب و اندازه گیری بوده و کشش بصورت طولانی تری اعمال می گردد.در این روش امکان اعمال کشش بر روی مهره خاص کمری و گردنی وجود دارد و با کشش مهره خاص امکان کاهش فشار روی مهره خاص کمری ایجاد شده و شاهد بهبود بیمار مبتلا به دیسک کمری و دیسک گردن خواهیم بود.

اثرات کشش

مطالعات بسیاری کشش را جزء درمان های انتخابی دیسک های خفیف (Bulging or protrusion type) ستون فقرات معرفی کرده اند. مکانیسم های توجیه کننده کاهش فتق، دیسک و جابجایی نوکلئوس به سمت مرکز دیسک به صورت زیر می باشد.

1- کاهش فشار داخل دیسک

بدنبال استفاده از کشش، خلاء ایجاد شده موجب به داخل کشیده شدن هسته دیسک می شود. کشش لیگامان طولی خلفی موجب برگرداندن نوکلئوس به مرکز دیسک می شود.

2- تأثیر برروی حرکت ستون فقرات

کشش، تحرک سگمان های حرکتی و کل ستون فقرات را افزایش می دهد. جداسازی سطوح مفصلی به میزان 1 تا 2 میلی متر گزارش شده است. این جداسازی بصورت گذرا صورت گرفته و پس از پایان کشش سگمان های حرکتی به وضعیت اولیه برمی گردند. کاهش درد، پاراستزی و Tingling بدنبال کشش، ناشی از جداسازی سطوح مفصلی است.

3- تأثیر بر استخوان

دانسیته استخوانی بر اساس قانون Wolff در جهت نیروهای وارده بر آن افزایش می یابد ولی نمی تواند منجر به بهبود علائم بیماری شود.

4- تأثیر بر مفاصل فاست ( Facet)

نیروی لازم برای جداسازی مفاصل فاست در ناحیه کمری معادل ۵۰% وزن بدن و نیروی لازم برای جداسازی فاست های گردنی معادل ۷% وزن بدن است. این کشش می تواند موجب کمک به تغذیه غضروف مفصلی، کاهش فشار روی سطوح مفصلی، افزایش اندازۀ سوراخ بین مهره ای و کاهش فشار روی ریشه های عصبی گردد.

5- تأثیر روی عضلات

مطالعات EMG (نوار عصب و عضله) کاهش فعالیت و شل شدن ( Relaxation) عضلانی حین کشش را نشان می دهد.

تعداد جلسات درمانی

تعداد جلسات درمانی باید توسط متخصص مشخص شود. معمولا نتیجه مطلوب بین ۱۰ تا ۲۵ جلسه حاصل می شود.

در حین کشش به دستورات فیزیوتراپیست توجه نمایید. پس از کشش به آرامی از تخت پایین آمده و از حرکات اضافی خودداری نمایید. با توجه به کاهش درد و احساس بهبودی پس از کشش، از انجام فعالیت بدون نظر پزشک و فیزیوتراپیست خودداری نمایید.